Zaawansowane japońskie roboty humanoidalne potrafią podać herbatę, a potem wymyć filiżankę, ale nadal nie potrafią uczyć się na swoich błędach. Jeśli roboty mają stać się domowymi pomocnikami z prawdziwego zdarzenia, muszą tą zdolność posiąść.
W marcu 2007 na Uniwersytecie Tokijskim zademonstrowano najnowsze roboty, które są zdolne wykonać bardziej skomplikowane zadania przydatne w gospodarstwie domowym, ale nadal nie potrafiące wyciągać wniosków ze swoich potencjalnych błędów. Podczas demonstracji pokazano jak działają systemy robotyczne, reagujące na działanie człowieka i jemu służące (np. automatycznie zapalająca się lampa do czytania, robot przynoszący herbatę), czyniąc otoczenie człowieka interaktywnym, które służy mu pod wpływem jego określonych zachowań (kiedy naukowiec siada na sofie - zapala się lampka, kiedy podnosi rękę - podchodzi robot i pyta w czym może pomóc, itd.). Maszyny te jednak są tylko rozwinięciem już istniejącej generacji robotów, które wykonują coraz to bardziej skomplikowane akcje, ale nie wiedzą jak się zachować w przypadku gdy następuje jakieś nieoczekiwane zdarzenie.
Do tej pory budowano roboty humanoidalne skupiając się na tym, aby potrafiły one wydajnie chodzić na dwóch nogach. Naukowcy są zgodni, iż teraz już to przestaje wystarczać i należy pomyśleć o budowie robotów zdolnych do wykonywania wielu praktycznych ruchów.
Badacze są zdania iż wyzwaniem będzie teraz stworzenie maszyn, które będą radziły sobie z nieoczekiwanymi i niespodziewanymi sytuacjami, takimi jak np. przypadkowe wypuszczenie przez robota filiżanki z herbatą.
Roboty takie będą musiały zapamiętywać informacje z różnych sytuacji, które już się wydarzyły. Dodatkowo będą musiały umieć się uczyć i przewidywać co może stać się za chwilę. Rezultatem będzie dokonywanie przez roboty decyzji prowadzących do stwierdzenia jakie mogą być następstwa konkretnego zdarzenia.
Jest to zdolność potrzebna do procesu uczenia się przez roboty - wtedy gdy filiżanka z herbatą po raz pierwszy wyślizgnie się w ręki robota, następnym razem maszyna korzystając ze swego doświadczenia chwyci wilgotne naczynie mocniej, zapobiegając jego ewentualnemu wypuszczeniu.