Strona główna

O nas   l  Oferta   l  Partnerzy   l  Mapa strony   l  Twoje asimo.pl   l   Kontakt

Aiko jest robotem humanoidalnym z wbudowanym systemem biometrycznej sztucznej inteligencji (Biometric Artificial Intelligence Neural System), zaprojektowanym w Kanadzie przez Le Trung'a. Aiko mówi po angielsku i japońsku, umie prowadzić proste konwersacje z człowiekiem i odpowiadać na pytania (na razie ma umiejętność prowadzenia rozmowy na poziomie pięcioletniego dziecka). Ma 152 cm wzrostu i wymiary 82 x 57 x 84 cm.

Aiko, co po japońsku oznacza "ukochany" i jest idealną towarzyszką człowieka. Kanadyjski konstruktor Le Trung wybrał ciało przypominające ulubione postaci z mangi. Budowa Aiko rozpoczęła się w 2007 roku. Ważący 30 kilogramów robot to owoc wielomiesięcznej pracy inżyniera. Realistyczne, silikonowo-gumowe ciało, ręce poruszające się prawie jak ludzkie, system rozpoznawania mowy i syntezator głosu oraz kamery zastępujące Aiko oczy. Humanoid reaguje na bodźce zewnętrzne -m.in. siłę uścisku i temperaturę.

Le Trung uważa, że Aiko to kobieta doskonała. Zna matematykę, potrafi czytać mapę, umie nawet sama wysłać formularze podatkowe. Jeśli trzeba, zrobi kawę lub herbatę, powie jaka jest pogoda, przeczyta na głos artykuły z gazety lub przypomni o wzięciu lekarstw. 

Aiko powstała w wyniku spotkania piękna i nauki - powiedział Trung. Naukowiec przyznaje, że początkowo chciał zbudować maszynę, która pomoże osobom w podeszłym wieku. Fascynowały go roboty z "Gwiezdnych wojen". Ale zamiast zbudować nowego C3PO, skonstruował androida w ciele młodej dziewczyny.

Jak przyznaje Trung, złożenie wszystkiego w ciele Aiko zajęło półtora miesiąca pracy. Znacznie dłużej trwało natomiast napisanie oprogramowania, które czyni z maszyny "osobę", z którą można porozmawiać. Program robota stworozny został w językach C# i Basic. Aiko rozpoznaje ludzkie twarze i zna około 13 tys. zdań. Może czytać książki i gazety, rozróżnia kolory, rodzaje drinków i jedzenia. Gdy Le wychodzi, a na zewnątrz pada deszcz, umie mu nawet przypomnieć, by zabrał parasolkę.

To wszystko jest zasługą systemu BRAINS (Biometric Robot Artificial Intelligence Neural System), który inżynier sam stworzył i wciąż udoskonala. "Wykorzystując obecną technologię, nie da się opracować oprogramowania i sprzętu, który będzie udawał życie. Ale zrobiłem co mogłem, projektując system sztucznej inteligencji, aby naśladować część ludzkiego zachowania" - pisze Trung na swojej stronie internetowej.

Wszystko to sprawia, że mimo oczywistej sztuczności (m.in. braku intonacji głosu czy ograniczonej mimiki twarzy) Aiko dobrze sprawdza się jako towarzyszka domowego życia. Teoretycznie potrafiłaby przynieść swojemu twórcy szklankę soku pomarańczowego czy zrobić śniadanie (umie przyrządzić jajka na bekonie). Teoretycznie - bo na razie może poruszać się wyłącznie na wózku inwalidzkim. Teraz kanadyjski inżynier (z pochodzenia Wietnamczyk) stara się znaleźć sponsorów, którzy pokryją przynajmniej część wydatków na modernizację Aiko. Ambicją Trunga jest sprawienie, by jego dziewczyna chodziła jak człowiek.

Aiko jest wyposażona w system rozpoznawania twarzy, dzięki któremu jest w stanie odróżniać gesty i miny ludzi. Aiko jest w stanie rozpoznać poszczególne ruchy ludzi i śledzić taki ruch, po to żeby "zrozumieć" co dana osoba zamierza zrobić. Dzięki temu, robot może przewidzieć zagrożenie i być czujnym na róznego rodzaju zagrożenia pochodzące od ludzi.

Przykładowo jeśli przed Aiko postawimy krzesło, system sztucznej intelignecji w który jest wyposażona, potraktuje je jako główny obiekt obserwacji, jednocześnie przestanie "interesować" się tym co jest w tle. W sytuacji gdy obok krzesła stanie człowiek, Aiko skieruje wtedy swoją uwagę właśnie na niego. Teraz informacje dotyczące krzesła będą igonorowane. Jeżeli do krzesła podjedzie druga osoba, Aiko na nią skupi swoją uwagę, jednak wciąż będzie obserwować pierwszą osobę. W przypadku gdy druga osoba rozpocznie rozmowę z Aiko, cała uwaga robota zostanie skierowana na rozmówcę.

Aiko jest wyposażona w 3 systemy wizyjne.

Główny system wizyjny służy do rozpoznawania i śledzenia ludzkich twarzy. Rozpoznaje także trójwymiarowe obiekty. Drugim systemem wizyjnym jest system śledzący i identyfikujący ruchy człowieka. Trzeci system jest odpowiedzialny za wykrywanie punktu zainteresowania, na którym Aiko powinien skupić swoją uwagę. Na zdjęciu poniżej widać, że Aiko ignoruje kreszło i pozostałe obiekty znajdujące się w tle. Cała uwaga jest skierowana na osobę znajdującą się przed kamerą (w tym przypadku jest to sam konstruktor robota).

"Pamięć i wspomnienia" humanoida są przesyłane z własnej pamięci (dysk 8 GB, 4 GB RAM oraz procesor Intela) do centralnego serwera.

Le Trung przyznaje, że jak dotąd on i Aiko starali się raczej omijać kwestie intymne. Niewykluczone jednak, że to się zmieni. - Mogę zmienić jej oprogramowanie tak, aby symulowała orgazm. Dodatkowo mogłaby pracować w dwóch trybach: grać nieprzystępną lub rozwiązłą - przyznał Trung.

Do budowy robo - kobiety kanadyjczyk wykorzystał japońską lalkę Silicone Doll. Tego rodzaju manekiny, kosztujące po kilka tysięcy dolarów, przeznaczone są właśnie dla panów poszukujących nietypowych wrażeń.

Już teraz android może reagować na dotyk. Gdy jest zbyt mocny, wyrywa dłoń i mówi, że to nieprzyjemne. Ale Aiko jest dziś przyzwoitą dziewczyną. Gdy podczas publicznej prezentacji Le Trung dotknął jej piersi, odepchnęła jego rękę i próbowała go spoliczkować.

Do kobiety doskonałej droga jeszcze daleka, choć kanadyjski android daje sobie radę z myciem okien, odkurzaniem i czyszczeniem uszu(!). Ale, na razie, gdy Le leży w łóżku, Aiko czyta mu nagłówki wiadomości z gazet. "Chciałbym, aby Aiko była jak najbardziej ludzka. Ale nie wiem, czy to jest możliwe. I nie dowiem się, dopóki nie spróbuję" - pisze Le Trung.

Szacunkowo wyprodukowanie 1 egzeplarza humanoida kosztowałoby między 15 a 17 tysięcy dolarów.

Oficjana strona projektu Aiko

 

 

 

 

 

 

 

blog comments powered by Disqus