
HeartLander jest miniaturowym robotem stworzonym do wykonywania małoinwazyjnych operacji na żywym sercu. Kilkucentymetrowy HeartLander, który bez większych problemów porusza się wewnątrz żywego organizmu jest urządzeniem pasywnym, lekkim i tanim.
| HeartLander | |
![]() |
|
HeartLander przemieszcza się po organizmie z prędkością 18 centymetrów na minutę. I - jeśli wejdzie do produkcji - może przynieść prawdziwą rewolucję. Lekarze nie będą musieli na przykład zatrzymywać bicia serca przy zakładaniu bypassów. Wiele podobnych zabiegów będzie można przeprowadzić bez usypiania. Wstępne testy wykonane na sercu świny dały pozytywne wyniki.
W obecnej wersji robot składa się z dwóch części - przedniej i tylniej. Każda z nich ma wymiary 6,5 mm x 8 mm x 10 mm (wysokość x szerokość x długość).
Robot "wchodzi" do wnętrza klatki piersiowej poprzez nacięcie (20 mm) wykonane poniżej mostka. Po dotarciu do serca, przylega do jego zewnętrznych ścianek. Operacja na sercu odbywa się pod kontrolą lekarza - urządzenie jest sterowane dżojstkiem.
W porównaniu do obecnie stosowanych operacji małoinwazyjnych wykonywanych przez systemy robotyczne, HeartLander lepiej radzi sobie z ograniczeniami w dostępie. Ta oraz kilka innych cech pozwoli na większą wydajność oraz mniejsze urazy pooperacyjne, a także na znacznie szybciej przeprowadzane operacje.
W obecnej wersji HeartLander do przemieszczania się wewnątrz żywego organizmu wykorzystuje układ podciśnienia do którego prowadzi przewód z podciśnieniem wytwarzanym na zewnątrz. Jest napędzany poprzez silniki znajdujące się również na zewnątrz, połączone z robotem trzema kablami. Ruch odbywa się poprzez następujące po sobie przemieszczenia się przedniej i tylnej części urządzenia, zsynchronizowane poprzez zewnętrzne układy sterujące - ruch jest podobny do sposobu poruszania się gąsienicy. Do kontroli ruchu wykorzystywane są czujniki ciśnienia i zawory elektromagnetyczne. Cykl ruchu robota przedstawiony jest na schemacie poniżej.

Dokładna lokalizacja robota w organizmie jest możliwa dzięki wykorzystaniu technologii śledzenia magnetycznego oraz fluoroskopii.
Przed HeartLanderem wciąż mnóstwo testów. Ale te, które przeprowadzili naukowcy z Carnegie Mellon University's Robotics Institute w Pittsburgu, wypadły bardzo dobrze.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
źródło: Carnegie Mellon University - School of Computer Science
ostatnia aktualizacja: 2010

Strona Carnegie Mellon University - School of Computer Science