Strona główna

O nas   l  Oferta   l  Partnerzy   l  Mapa strony   l  Twoje asimo.pl   l   Kontakt

X-45C jest bezzałogowym, autonomicznym samolotem militarnym (UAV) wykorzystywanym w misjach wojskowych wysokiego ryzyka. Jest sterowany ze stacji naziemnej z wykorzystaniem komunikacji satelitarnej. Co ciekawe, samolot ten może być uruchomiony z jednej stacji, a być kontrolowanym z drugiej stacji, zlokalizowanej na innym obszarze.

X-45C łatwo adaptuje się do zmieniających się warunków misji wojskowych, może być wykorzystywany do ataku elektronicznego, misji rekonesansowych i inwigilacyjnych, a także brać udział w walkach i misjach bombardowania, jako uzupełnienie załogowych sił powietrznych.

X-45C został zbudowany z materiałów kompozytowych, w technologii stealth. Jest wyposażony w precyzyjne, sterowalne rodzaje broni, umieszczone w dwóch wewnętrznych przedziałach. Maszyna pod nadzorem operatora jest zdolna do wykonywania wielu manewrów jednocześnie. Wszechstronność i wielofunkcyjność maszyny wynika z zastosowania najnowocześniejszych technologii. X-45C może działać niezależnie, w pełnej integracji z operacjami w których biorą udział załogowe siły powietrzne lub wykonywać szereg powiązanych ze sobą, skoordynowanych operacji.

Samolot może lecieć z prędkością 0,85 Macha, jego dopuszczalne obciążenie wynosi około 2000 kg. Można go tankować w powietrzu.

X-45 to samolot bezogonowy w którego konstrukcji, wykorzystano doświadczenia zdobyte podczas projektowania innego samolotu Boeinga - Bird of Prey. Został wykonany w układzie latającego skrzydła - bez usterzenia poziomego i pionowego. X-45 posiada kadłub nośny z niewielkimi skrzydłami. Wlot powietrza do silnika umieszczony jest nad krawędzią natarcia płata. Jako napędu użyto silnika turboodrzutowego Honeywell F124-GA-100 o ciągu 28 kN, z płaską dyszą wylotową. Samolot wykonano z kompozytów grafitowo-epoksydowych. Kołowanie, lot, start i lądowanie może być wykonywane w pełni autonomicznie lub pod kontrolą stanowiska naziemnego. Samolot posiada trójgoleniowe podwozie chowane w kadłubie podczas lotu. Skrzydła samolotu mogą być demontowane na czas transportu. W skład wyposażenia aparatu wchodzi radar z syntetyczną aperturą. Systemy pokładowe X-45 pozwalają na wykrycie, identyfikacje celów i precyzyjny atak, decyzje o podjęciu ataku podejmuje operator z naziemnego stanowiska kontroli lotu.

X-45C jest elementem powietrznego systemu walk powietrznych opracowanych przez firmę Boeing (Boeing Joint Unmanned Combat Air System - J-UCAS). Poprzednie, starsze wersje samolotu: X-45A i X-45B, stanowiły wersje demonstracyjno - rozwojowe późniejszego systemu. Współsponsorem prac nad modelem X-45 była amerykańska agencja DARPA. Boeing był odpowiedzialny za dostarczenie, implementację i rozwój technologii systemu samolotu bezzałogowego. Pierwszy lot samolotu odbył się w maju 2002 roku.

Model X-45C różni się od poprzednich modeli lepszymi osiągami, lepszymi parametrami lotu, większym dopuszczalnym obciążeniem, większym zasięgiem operacyjnym, został także wyposażony w nowe skrzydła, które nadały mu bardziej opływowy kształt, przypominający ostrze strzały.

Boeing rozpoczął montaż pierwszych trzech modeli X-45C w czerwcu 2004 roku, natomiast pierwszy lot miał miejsce na początku 2007 roku.

Samolot może przenosić 900 kg zaawansowanych typów precyzyjnej broni i bomb oraz wszelkiego rodzaju zaopatrzenie wojskowe i systemy walki. Radar w jaki jest zaopatrzony X-45C (firmy Raytheon) dostarcza rodzielczość rzędu 60 cm przy zasięgu 80 km. 

X-45C jest zdolny do wykrywania, identyfikacji i lokalizacji nieruchomych i mobilnych celów w czasie zbliżonym do rzeczywistego. Dane z pola walki oraz informacje o celu są przesyłane poprzez zabezpieczone kanały transmisji danych do naziemnej stacji kontroli, do innej jednostki latającej lub do satelitarnych łącz danych. Stacja operatorska jest wyposażona w system wspomagania podejmowania decyzji oparty na technologii sztucznej inteligencji, pozwalający operatorowi podjąć właściwą decyzję, adekwatną do aktualnej sytuacji na polu walki i usprawniający podjęcie decyzji o ewentulanym użyciu broni.

Procesy kołowania, startu i lądowania są całkowicie autonomiczne i nie wymagają interwencji człowieka, jest jednak możliwość przełączenia wykonywania tych manewrów w trybie manualnym, przez personel naziemny. Stacja kontroli naziemnej została zaprojektowana przez specjalistów z NASA.

Historia

W drugiej połowie lat 90. XX wieku US Air Force oraz US Navy rozpoczęły program budowy bezpilotowych, bojowych pojazdów latających. W przypadku sił powietrznych program otrzymał nazwę UCAV (Unmanned Combat Aerial Vehicle) a marynarki UCAV-N (Naval). Do projektu zgłosiły się dwie firmy: Boeing do UCAV ze swoim X-45 oraz Northrop Grumman do UCAV-N z X-47. Obie firmy były wspomagane przez DARPA (Defense Advanced Research Projects Agency - Agencja Zaawansowanych Projektów Badawczych Obrony).

Z racji podobieństw pomiędzy obydwoma projektami zdecydowano się dokonać scalenia obydwu programów w jeden wspólny dla obydwu rodzajów sił zbrojnych pod nazwą J-UCAS (Joint Unmanned Combat Air System - wspólny bezpilotowy system lotniczy). Boeing przystąpił do budowy dwóch prototypów, pierwszy został zbudowany w ośrodku Phantom Works w 2000 roku.

22 maja 2002 roku w Ośrodku Badania Lotu im. Hugh L. Drydena znajdującego się na terenie bazy Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych Edwards Air Force Base w stanie Kalifornia X-45A wykonał swój pierwszy lot. W marcu 2003 roku zakończono pierwszy etap prób, w którym udowodniono zdolność samolotu do wykonywania misji uderzeniowych i atakowania obrony przeciwlotniczej. Przeprowadzano testy otwierania i zamykania komory bombowej w locie, demontażu i montażu skrzydeł oraz samodzielnego kołowania.

18 kwietnia 2004 roku X-45 jako pierwszy bezpilotowy pojazd latający dokonał zrzutu ćwiczebnej bomby SSB o masie 113,5 kg, kierowanej przy pomocy układu GPS. Pojazd leciał na wysokości 10 600 m z prędkością 0,67 Ma, wszystkie manewry, otwarcie i zamknięcie komory bombowej, zrzut bomby były kierowane przez naziemne stanowisko kontroli lotu. 7 maja 2004 roku również jako pierwszy bezpilotowy pojazd leciał w szyku z innym statkiem powietrznym, którym był pilotowany samolot Lockheed T-33. 1 sierpnia 2004 roku w szyku poleciały dwa X-45.

W drugiej połowie 2004 roku przeprowadzono dalsze próby lotów w szyku ale tym razem w różnych formacjach ze zmianą położenia względem siebie. W lutym 2005 roku dwa X-45 dokonały symulowanego ataku na cele naziemne. Samoloty samodzielnie wykryły i zidentyfikowały cele, oprogramowanie sterujące dokonało analizy, który z samolotów ma największe szanse wykonania zadania i po sygnale z ziemi zezwalającym na dokonanie ataku X-45 zniszczył cel, po wykryciu kolejnego celu drugi z samolotów przystąpił do wykonania zadania.

Po przeprowadzeniu pełnej serii testów obydwa samoloty oddane zostały do muzeów, jeden do National Air and Space Museum w Waszyngtonie a drugi do muzeum sił powietrznych - National Museum of the United States Air Force mieszczącego się w bazie Wright-Patterson Air Force Base w Riverside (Ohio).

Strona Boeing

Strona DARPA

blog comments powered by Disqus